Update Obligaties: AI-boom raakt óók obligaties

21/08/2026 • 2 minuten lezen
De Amerikaanse obligatiemarkten stonden deze week opnieuw in de schijnwerpers. De rente op 30-jarige Amerikaanse staatsobligaties liep kort op naar de hoogste niveaus in decennia.
Later daalde de rente weer, nadat Amerikaanse minister van Financiën Scott Bessent grotere terugkoopoperaties voor langlopende obligaties aankondigde en daarmee steun bood aan de markt. Tegelijkertijd presenteerde NVIDIA financieringsinitiatieven ter waarde van honderden miljarden dollars om de uitbouw van AI-infrastructuur mogelijk te maken.
Op het eerste gezicht lijken deze ontwikkelingen los van elkaar te staan. Toch raken ze aan dezelfde centrale vraag: wie gaat al deze schuld kopen?
De afgelopen twee jaar werd AI vooral gezien als een aandelenverhaal. Beleggers richtten zich op de winnaars: chipproducenten, softwarebedrijven, hyperscalers en grote aanbieders van cloud computing die fors investeren in technologie die de volgende productiviteitsgolf kunnen aanjagen. Obligatiebeleggers kijken echter naar een andere kant van hetzelfde verhaal.
De opbouw van de AI-economie vraagt om zeer veel kapitaal. Datacenters, elektriciteitsnetwerken, halfgeleiders en digitale infrastructuur zijn kostbaar en moeten uiteindelijk worden gefinancierd.
Dat valt samen met een andere uitdaging: overheden moeten eveneens veel lenen. De Verenigde Staten en Europa moeten schuld die jaren geleden tegen bijna nul procent rentes is uitgegeven, nu tegen hogere rentes herfinancieren. Dat zet de begrotingstekorten verder onder druk.
Historisch gezien werd staatsschuld in ontwikkelde markten vrijwel als risicovrij beschouwd. Maar door politieke polarisatie, oplopende begrotingstekorten en afnemend vertrouwen in publieke instellingen stellen beleggers die aanname steeds vaker ter discussie. Juist bij langlopende staatsobligaties komen deze zorgen het sterkst naar voren.
In het verleden lag de zorg vooral bij de vraag of overheidsleningen bedrijfsleningen zouden verdringen. Maar door de genoemde twijfels over het risicovrije karakter van staatsobligaties vragen sommige beleggers zich af of er een andere dynamiek ontstaat.
Dit is een van de redenen waarom wij in portefeuille de voorkeur geven aan bedrijfsobligaties boven staatsobligaties. Misschien voor het eerst in decennia doen overheden en de grootste technologiebedrijven tegelijkertijd én op grote schaal een beroep op de kapitaalmarkt. Kan de markt beide comfortabel absorberen? Of zullen beleggers een hogere vergoeding vragen om dat kapitaal beschikbaar te stellen?
Inflatie en het beleid van centrale banken blijven belangrijk, maar zij vertellen mogelijk niet langer het hele verhaal.
Hoewel dit in de eerste plaats een Amerikaanse ontwikkeling is, staat Europa hier niet los van. De rente op Amerikaanse staatsobligaties blijft de wereldwijde referentie voor vastrentende markten. Bovendien spelen veel van dezelfde krachten ook op de Europese obligatiemarkten.
De belangrijkste conclusie is helder. AI is niet langer alleen een aandelenverhaal. Het wordt steeds meer een verhaal over financiering, schuldmarkten en de rente waarmee obligaties kunnen worden geplaatst in een concurrerende markt waarin vertrouwen essentieel is. De belangrijkste vraag voor het komende decennium is misschien niet wie het beste AI-model bouwt, maar wie de financiering kan veiligstellen om deze daadwerkelijk mogelijk te maken.