Update Obligaties: De druk op de markt neemt toe
De obligatiemarkten staan nog steeds onder druk, deels door spanningen rond de Straat van Hormuz. De rentes zijn over de hele curve gestegen: rentes op 10-jarige Amerikaanse staatsobligaties bereikten kortstondig 4,66% tot 4,68%, en 30-jaars rentes stegen tot de hoogste niveaus in bijna 20 jaar.
Tegelijkertijd is de volatiliteit op de obligatiemarkten toegenomen, wat wijst op groeiende nervositeit onder beleggers. De marktverwachtingen zijn de afgelopen weken behoorlijk verschoven. Beleggers zien nu een kans van ongeveer 80% op een nieuwe renteverhoging door de Federal Reserve (de Fed) tegen het einde van het jaar: een duidelijke afwijking ten opzichte van eerdere verwachtingen van renteverlagingen. De aandacht is nu gericht op de eerste vergadering van de Fed onder de nieuwe voorzitter Kevin Warsh, medio juni. Zijn belangrijkste uitdaging zal zijn om het beleid te sturen zonder de toch al gevoelige obligatiemarkt verder onder druk te zetten. Zijn beleidsvoorkeuren – een kleinere balans, lagere rentes en minder vooruitblikkende beleidscommunicatie, in combinatie met de opvatting dat AI zou kunnen zorgen voor een lagere inflatie – zullen wellicht moeilijk te in lijn te brengen zijn met de huidige marktomstandigheden, zeker gezien de nog steeds hoge inflatie.
Inflatie blijft een punt van zorg. Deze kan niet langer uitsluitend worden verklaard door energie, aangezien onderliggende componenten zoals diensten en huurprijzen aanhoudende druk blijven vertonen. In de eurozone is de inflatie weer gestegen tot ongeveer 3%, wat bevestigt dat hogere prijzen hardnekkiger blijken dan verwacht. Tegelijkertijd onderstreept de recente daling van de kerninflatie – inflatie zonder volatiele posten zoals energie en voedsel – de grotere gevoeligheid van Europa voor energieprijzen. Europa is veel afhankelijker van geïmporteerde olie dan de VS.
Rentecurve en marktpositionering
De belangrijkste drijvende kracht op de obligatiemarkten blijft het lange einde van de curve, waar de stijgende overheidsschuld en de aanhoudend groeiende begroting de rentes blijven opdrijven. Aan het korte einde prijzen de markten al een aanzienlijk aantal renteverhogingen in, mogelijk meer dan de ECB uiteindelijk zal doorvoeren. De situatie in Iran moet echter stabiliseren om tweede-ronde-inflatie-effecten te vermijden. Tweede-ronde-effecten treden op als reactie op een initiële prijsstijging. Een stijging van de olieprijzen zou bijvoorbeeld kunnen leiden tot hogere looneisen, wat mogelijk een loon-prijsspiraal in gang zet.
Wat opvalt, is de kloof tussen de obligatie- en aandelenmarkten. Terwijl spanning heerst op de obligatiemarkten, handelen de aandelenmarkten nog steeds dicht bij hun hoogste niveaus.
Implicaties voor de portefeuille
In deze omgeving verwachten we dat de markten even op adem komen. Een periode van consolidatie of selectieve risicomijdende bewegingen lijkt waarschijnlijk, vooral als de druk op het lange einde van de curve aanhoudt.
We blijven daarom voorzichtig en blijven ons richten op het midden van de rentecurve, waar de waarderingen evenwichtiger lijken. Over het algemeen is het onwaarschijnlijk dat de huidige divergentie tussen de obligatiemarkten en risicovolle activa zal aanhouden. De hogere rentevolatiliteit is een goede reminder dat een gedisciplineerde en selectieve aanpak essentieel blijft. De ontwikkelingen rond de Straat van Hormuz blijven cruciaal, aangezien deze de richting van de markten zullen beïnvloeden.
Anton Nikitin
